P.C. Hoofthuis

Theo Bosch, 1984

Het huis van de kobolden

Het honderd meter lange gebouw van de Universiteit van Amsterdam is gesitueerd aan de Spuistraat en het Singel. Het gebouw heeft de naam P. C. Hoofthuis te danken aan de geschiedkundige, dichter en toneelschrijver Pieter Corneliszoon Hooft van wie op deze plek het voormalige woonhuis van zijn gezin stond. Het ontwerp van het gebouw is naar de hand van Theo Bosch en is de boeken in gegaan als zijn belangrijkste werk. Onder studenten staat het gebouw ook wel bekend als ‘Het huis van de kobolden’. De meningen van mensen over het gebouw zijn erg verdeeld, sommigen vinden het gebouw open en toegankelijk, waar het voor anderen het lelijkste gebouw van de straat is.

Ongewenste gasten 
De gevel van het gebouw is om drie redenen meermalen onderbroken door diepe sleuven. Om de lengte van het gebouw visueel te breken, om voldoende lichtinval te garanderen en voor een betere aansluiting op de aangrenzende grachtenpanden. Omdat deze insnoeringen in de westgevel verspringen ten opzichte van die in de oostgevel is de minimale breedte van het pand slechts 2,5 meter. Erkers en nissen benadrukken de verticaliteit van de gevel. Het gebouw heeft zeven lagen. Op de onderste is het entreegebied nadrukkelijk ook bedoeld als publieke ruimte. Dit werkte echter zo goed dat ook ongewenste gasten zoals junks het pand betraden. Relatief snel na de opening is daarom een hekwerk geplaatst om het pand inwendig af te kunnen sluiten.

Colleges voor iedereen
Op de eerste drie verdiepingen zijn centrale voorzieningen gehuisvest, zoals de bibliotheek en de kantine. Daarboven liggen lesruimten en werkkamers. De lokalen hebben halfhoge muren die oorspronkelijk zo bedoeld zijn dat ook toevallige passanten de colleges kunnen volgen. Hier is echter vrij snel een einde aan gemaakt door middel van het plaatsen van ramen. Er vonden te veel verstoringen door voorbijgangers plaats. Het interieur wordt gekenmerkt door kleuren die de routing door het pand aangeven. Het gebouw heeft een betonconstructie die bestaat uit een ruggengraat van meanderende balken die door zware kokerkolommen en kleine schijfkolommen wordt gedragen. Aan weerszijden van deze ruggengraat is een skelet van geprefabriceerde betonbalken en pendelkolommen geplaatst.

Boze studenten
In 2018 komt het gebouw in de aandacht na een kortstondige bezetting door protesterende studenten van de Universiteit van Amsterdam. De bezetting duurt slechts één dag maar haalt desondanks het nieuws door de grote schade die wordt veroorzaakt.

Lieke Haan