Smiley
Studioninedots, 2016
Op Zeeburgereiland, vlak bij de Piet Heintunnel, staat Smiley, een markant woongebouw met 364 studentenwoningen. Het 134 meter lange gebouw vormt een opvallend onderdeel van de snelle ontwikkeling van Zeeburgereiland tot een nieuw, hoogstedelijk woongebied van Amsterdam.
De naam Smiley verwijst naar de bijzondere vorm van het gebouw. De lange gevel maakt een subtiele kromming en wordt naar het midden toe steeds hoger en breder, waardoor het gebouw van bovenaf en vanaf de omgeving doet denken aan een glimlach. De architecten van Studioninedots gebruikten deze vorm niet alleen als beeldend gebaar, maar ook om het gebouw een eigenzinnige en herkenbare plek in de stad te geven.
Een belangrijk uitgangspunt in het ontwerp was de vraag hoe 364 studenten niet alleen een woning, maar ook aantrekkelijke plekken voor ontmoeting konden krijgen. In plaats van de buitenruimtes aan de minder aantrekkelijke noordzijde van het gebouw te leggen, werden ze naar het dak gebracht. Door het volume aan de zuidzijde uit te hollen, ontstond een reeks grote, collectieve terrassen die trapsgewijs boven elkaar liggen. Hier kunnen bewoners elkaar ontmoeten, samen buiten zijn en uitkijken over de stad.
De terrassen geven het gebouw een karakteristiek silhouet en zorgen tegelijkertijd voor een praktische oplossing. Het getrapte volume vormt namelijk een geluidsbarrière voor de woningen achter het gebouw. Zo komen stedenbouw, woonkwaliteit en architectuur op een vanzelfsprekende manier samen.
Ook op straatniveau is veel aandacht besteed aan de relatie tussen gebouw en omgeving. Grote, dubbelhoge glazen entreepartijen markeren de toegang tot de studentenwoningen. Langs de gevel ligt een groene zone met stokrozen die tussen de gemetselde penanten groeien. De woningen op de begane grond hebben hier hun eigen terrassen, waardoor het gebouw op verschillende manieren contact maakt met de openbare ruimte.
De gevel bestaat uit een ritme van gemetselde penanten. Hun breedte verandert over de lengte van het gebouw: richting het midden worden ze steeds breder. Hierdoor ontstaat een gevel die uit drie delen lijkt te bestaan, ieder met een eigen ritme, maar die tegelijkertijd de gebogen hoofdvorm van het gebouw benadrukt.
Met Smiley laat Studioninedots zien hoe een groot studentencomplex meer kan zijn dan een verzameling individuele woningen. Door collectieve buitenruimtes, een herkenbare architectuur en een sterke relatie met de omgeving ontstaat een gebouw dat ontmoeting en gemeenschappelijkheid stimuleert. Juist in een steeds dichter wordende stad bieden zulke gedeelde plekken ruimte voor contact, activiteit en een gevoel van verbondenheid.