Bijlmer Sportcentrum

Vera Yanovshtchinksy Architecten, 2008

Sporten in de Bijlmer
Het Bijlmer Sportcentrum is in 2008 opgeleverd en maakt deel uit van de grootschalige transformatie van het Bijlmer-centrum en de naastgelegen F-buurt om het woon- en leefklimaat te verbeteren. Dit multifunctionele sportcomplex moest een belangrijke sociale functie gaan vervullen in de wijk. Daarom is er gekozen voor de ligging aan het Anton de Komplein waar een aantal keer per week een markt is. Deze locatie verbindt het centrumgebied van de Amsterdamse Poort, het groene Nelson Mandelapark en de woongebieden van Bijlmer Oost met elkaar. Op het naastgelegen terrein wordt vanaf 2022 een nieuwe woonbuurt gebouwd. Vera Yanovshtchinksy Architecten heeft in het ontwerp rekening gehouden met de toen al geplande woonbuurt door het gebouw aan twee kanten gesloten te maken. Desondanks heeft het gebouw een zeer open karakter gekregen door de veelhoekige plattegrond en de bijbehorende zigzaggevel met veel glas.

Flaneren en feest!
Het sportcomplex is ontworpen voor de multiculturele bevolking van de Bijlmer. De architect heeft gekozen voor het thema “zien en gezien worden”, geïnspireerd op niet-westerse culturen waarin flaneren gebruikelijker is dan in de Nederlandse samenleving. Dit thema is terug te zien in het gebruik van veel glas en de vele doorkijkjes in het gebouw. Zo geeft de centrale hal zicht op de sporthal, zwembaden, horeca en andere voorzieningen en is op vrijwel iedere plek in het gebouw de patio of de entree zichtbaar. Ook kunnen sporters in verschillende delen van het gebouw elkaar zien. Om mensen te stimuleren te gaan sporten is het sportcomplex ook naar buiten toe transparant. Door de glazen gevels hebben voorbijgangers goed zicht op de zwembaden op de begane grond en de fitnessruimte op de eerste verdieping. Deze ruimtes zijn bovendien tot laat open, waardoor het gebouw als een baken van licht opvalt in de omgeving. Wanneer er meer privacy gewenst is of als sprake is van overmatig zonlicht kunnen de lamellen in de gevel sluiten. Een ander uitgangspunt in het ontwerp was het thema “feest”. Het sportcentrum moest een plek worden waar de bezoekers een vakantiegevoel zouden krijgen. Dit thema is terug te zien in de groene wanden, het blauwe mozaïek van de zwembadvloer en de goud-oranje zitelementen die het gebouw een warme en feestelijke uitstraling geven.

Ruimtelijke samenhang
Naast alle doorkijkjes is er sprake van een sterke ruimtelijke samenhang in het gebouw door hoogteverschillen. Hierdoor lijken de verschillende ruimtes in elkaar te vloeien tot één geheel. Het gebouw zelf ligt tachtig centimeter boven maaiveld. Met een flauwe helling loop je vanaf het plein naar de entree. De sportzaal, links van de centrale hal, ligt verdiept en heeft een hoog plafond. De publiekstribune bevindt zich op de begane grond. Vanaf de tribune heb je goed uitzicht op de sportzaal en bevind je je dichtbij de horeca, die vanuit de centrale hal in het gebouw zowel het “natte” als het “droge” gebouwdeel bedient. De sportzaal kan ook afgehuurd worden voor evenementen. Door middel van verrijdbare trappen kan het publiek dan rechtstreeks via de tribune de zaal betreden. Aan de andere kant van de centrale hal zijn verschillende zwembaden aanwezig, onder meer een peuterbad, een recreatiebad en een wedstrijdbad. Een met glas omgeven patio aan het einde van de centrale hal zorgt voor meer daglicht bij de recreatiebaden en de horecaruimte. Op de eerste verdieping zijn fitnessruimtes aanwezig met uitzicht over het park en het plein. Hoewel elke ruimte een eigen karakter uitstraalt, zorgt bepaalde continuïteit in het interieur voor een sterke samenhang in het gebouw. Zo is de dakconstructie van acht meter hoge betonkolommen met grote houten liggers overal in het zicht gelaten en is in elke ruimte een felgroene muur aanwezig.