Enneus Heermabrug

Grimshaw & Partners, 2001

De toegangspoort tot IJburg
Vier opgespoten eilanden vormen in het meest oostelijke stukje van Amsterdam de eerste fase van de wijk IJburg. De Enneüs Heermabrug verbindt het Zeeburgereiland met het Steigereiland, dat vervolgens verbonden is met de kunstmatige eilanden Haveneiland, Rieteilanden en Centrumeiland. De brug is daarom een belangrijke verbindingsschakel tussen IJburg en de rest van Amsterdam. Met een lengte van 230 meter is het een van de langste bruggen in Amsterdam. De brug is ontworpen door de Britse architect Nicholas Grimshaw. Het ontwerp heeft in 2002 de Nationale Staalprijs in de categorie Infrastructuur en Overige Staalconstructies gewonnen. De brug is vernoemd naar de Amsterdamse CDA-politicus Enneüs Heerma (1944-1999).

Dynamisch lijnenspel
De brug heeft een staalconstructie die een dynamisch lijnenspel creëert binnen de twee grote witte bogen. De twee bogen zijn de hoofdoverspanningen die elk 75 meter lang zijn. Deze zijn verbonden door een middenbrug van dertig meter die in de constructie de vorm heeft van een omgekeerd boogje. Hierdoor krijgt de gehele brug de dynamische vorm van twee golven. Aan weerszijde zijn de twee aanbruggen van 25 meter. Het dek is met hangstangen aan de staalconstructie opgehangen. De brug met vier rijbanen is geopend in 2001. Sinds 2005 rijdt er ook een tram overheen. Vanwege de vorm heeft de brug in de volksmond de bijnamen ‘Beha’ en ‘Cup IJ’ gekregen.

Tekst: Anna Peschier