Europarking

Gmelig Meyling, De Clerq Zubli, Piet Zanstra, 1971

De billen van Zanstra

De enorme toename van het autoverkeer waar de binnenstad in de jaren zestig mee te kampen krijgt maakt de bouw van een parkeergarage noodzakelijk. Daarom wordt op de hoek van de Elandsgracht en de Marnixstraat de Europarking gebouwd. Deze locatie wordt gekozen omdat hier in het oorspronkelijk metroplan voor Amsterdam een belangrijk metrostation is gepland. Dit is overigens nooit gerealiseerd. Door de spiraalvormige op- en afritten heeft het gebouw de bijnaam de ‘billen van Zanstra’ gekregen, naar de naam van de architect Piet Zanstra. Bij skaters is zijn de spiraalvormige uitstulpingen populair vanwege de gekromde hellingen.

Stapelen maar
Het gebouw telt zeven verdiepingen en bevat in totaal 640 parkeerplaatsen. Later is aan het complex een benzinestation toegevoegd. De parkeergarage is op kolommen geplaatst om ruimte te scheppen voor het naastgelegen busstation. De bussen hebben zo genoeg bewegingsvrijheid. In samenhang hiermee zijn de op- en afritten in de vorm van een dubbele spiraal buiten het gebouw geplaatst. Het gebouw en de kolommen hebben een constructie van gewapend beton. De borstweringen van de verdiepingen bestaan uit witgeschilderde prefab betonplaten met daarboven glazen raamstroken waardoor de parkeergarage wind- en regenvrij is geworden.

Een multifunctionele plek
In het najaar van 2001 is onder de parkeergarage een opvangcentrum voor dak- en thuislozen gerealiseerd door middel van tien containers. Niet alleen daklozen weten de parkeergarage te vinden, sinds 2014 is aan de kade onder de twee spiraalvormige uitstulpingen een café gevestigd dat veel mensen trekt.

Tekst: Lieke Haan