Munttoren

Hendrick de Keyser, 1620

Stadspoort
De Munttoren, gebouwd op een middeleeuwse stadsmuur, was onderdeel van de Regulierspoort, een complex van twee torens en een poort, gebouwd tussen 1480 en 1487.
Doordat de stad in 1585 een nieuwe omwalling kreeg verloor de poort zijn functie. Door een uitslaande brand in 1618 werd besloten om enkel de westelijke toren te herbouwen. Het gebouw met de puntgevels en dakkapellen daarachter werd in de 19e eeuw gebouwd op de plaats waar zich eerst een wachthuis bevond.

Nieuw ontwerp
De stadssteenhouwer Hendrick de Keyser maakte in 1620 een nieuw ontwerp voor de torenstomp, het restant van de stadspoort. De bovenbouw kreeg een achtkante vorm, het loden gedeelte steunt op een houten skelet. De stenen toevoeging heeft boven elkaar liggende ingemetselde poorten, de loden bovenbouw kent een ingelegd motief van klassieke zuilen. De open spits, uurwerk met vier wijzerplaten en de latere toevoeging van het carillon maakten de nieuwe Munttoren compleet.

Muntslag

De naam verwijst naar het recht van muntslag, dat Amsterdam in 1672 tijdelijk kreeg toegewezen. Door de Franse overheersing werden de muntsteden Dordrecht en Enkhuizen namelijk tot bezet gebied verklaart. In die periode werd het wachtershuis van de Munttoren aangewezen als alternatieve locatie waar het geld zou worden geslagen. Het Muntplein ontstond doordat de brede brug over de Singel enkele malen verbreed werd. Tijdens de laatste verbreding in 1938 werd de voetgangersdoorgang gevormd.

Carillon
De toren bezit één van de vijf carillons van de gebroeders François en Pieter Hemony in Amsterdam. De anderen bevinden zich in de Oudekerkstoren, de Zuidertoren, de Westertoren en de klokkenkoepel van het Paleis op de Dam. Het carillon bestaat tegenwoordig uit 38 klokken en wordt sinds lange tijd elke zaterdag van 14 tot 15 uur bespeelt door stadsbeiaardier Gideon Bodden.