Woningbouw Hildo Kropplein

Lafour en Wijk Architectenbureau, 1988

Een eigen touch

De door Lucien Lafour en Rikkert Wijk ontworpen woningen aan het Hildo Kropplein zijn een onderdeel van het 313 woningen tellende herbestemmingsplan voor het voormalige Abattoirterrein in het Amsterdamse Oostelijk Havengebied. Hoewel het stedenbouwkundige plan van de dienst Ruimtelijke Ordening grote invloed heeft op de invulling van het gebied, hebben de architecten hun idee├źn toch duidelijk in het plan weten te verwerken.

Hoogteverschillen in de wijk
Terwijl het stedenbouwkundige plan voorziet in een aantal U-vormige bouwblokken die symmetrisch langs een oost-west gerichte as geplaatst zijn, kunnen in het ontwerp van Lafour & Wijk twee typen strookvormige blokken worden onderscheiden. De wijk wordt gekarakteriseerd door transparantie. De woningen aan het Hildo Kropplein behoren tot het hoogste type, deze zijn voorzien van een extra bouwlaag en een opvallende gebogen kap. De HAT-eenheden op de bovenste verdieping bevatten eveneens gewelfde plafonds. Op de begane grond zijn deze blokken vijftig centimeter opgetild waardoor de overbouwingen van de trottoirs een hoogtemaat van drie meter hebben gekregen. De kopgevels van de hoge blokken zijn gedeeltelijk afgeschuind. Door dit hoogteverschil is vanaf de straat, tussen de blokken door, contact met groene binnenplaatsen mogelijk. Hoewel het Abattoirterrein afwisselend oogt, speelt het herhalingsaspect toch een grote rol; De kwaliteit van de woningen staat hierbij voorop.

Licht & water
Er is door Lafour & Wijk in de plannen voor het Abattoirterrein gekozen voor een terughoudender kleurgebruik dan dat zij in eerdere projecten hebben laten zien. Het kleurgebruik speelt met name een rol als verduidelijking van de stedenbouwkundige ruimtes. Door de halfopen verkaveling profiteren de woningen optimaal van de openheid en de bijzondere lichtval die karakteristiek is voor deze locatie aan het water van het Lozingskanaal.

Lieke Haan